Buitenland

Heb je tijdens of na je studie de mogelijkheid naar het buitenland te gaan? Of twijfel je of je het wel of niet moet doen? Hieronder vind je de ervaringen van andere studenten die tijdens, voor of na hun studie naar het buitenland zijn geweest.

Stage in Kaapstad

Melanie Uijen (25) komt uit Hilversum, maar woont in Amsterdam. In augustus 2018 haalde ze haar diploma Media, Informatie en Communicatie aan de Hogeschool van Amsterdam.

“In Kaapstad liep ik stage bij Label Orange, een allround marketing agency. Ik kende de eigenaar van dit bureau door mijn eerste stage in Nederland bij Glamour NL en zij bood mij aan om bij haar nieuwe bedrijf in Kaapstad mijn volgende stage te komen lopen. Ik zag dit als de ultieme kans en heb dan ook geen moment getwijfeld. Toch dacht ik toen ik op het punt stond om te gaan: wat ga ik in godsnaam doen?. Je reist in je eentje naar de andere kant van de wereld en laat je vrienden en familie achter. Toch is dat ook wat het zo bijzonder heeft gemaakt. Je leert ontzettend veel nieuwe mensen kennen en, heel cliché, je leert ook jezelf kennen. Deze stage heeft mijn studie dan ook zeker verbreed. Ik heb zoveel geleerd. Ik heb veel verantwoordelijkheden gekregen, social media content gemaakt, geholpen met projecten, de lancering van The Winery platform en fotoshoots bijgestaan. Ook is mijn Engels heel erg ontwikkeld.

Maar niet alleen over mezelf heb ik veel geleerd. Ik heb veel mensen leren kennen met verschillende achtergronden en culturen. Ik kon mijn stage combineren met reizen, daardoor heb ik heel veel mooie roadtrips gemaakt op prachtige plekken. Dankzij de combinatie van stage en werken was het de perfecte ervaring. Bovendien heb ik vrienden voor het leven gemaakt! Ik zou een stage in het buitenland dus absoluut aanraden. Veel mensen vinden het eng, maar echt. Het was voor mij de mooiste tijd van mijn leven.”

Skilerares met Snowminds

“Mijn naam is Julie, ik ben 24 jaar, en heb in de afgelopen vijf jaar in 5 verschillende landen als skilerares gewerkt en gewoond. Ik besloot na de middelbare school dat ik graag een tussenjaar als skilerares zou willen doen. Samen met Snowminds reisde ik af naar Oostenrijk om daar mijn opleiding tot skilerares te doen, met een daarop volgend seizoen.

De maanden in Oostenrijk vlogen echt voorbij en ik had het gevoel dat ik nog niet klaar was met het ontdekken van de wereld en mijzelf. Ik besloot daarop iets nieuws te doen, maar wel in dezelfde richting. Opnieuw ging ik mee met Snowminds, dit keer naar Afriski, een klein skigebied in Zuid-Afrika. De reis naar Zuid-Afrika gaf me niet alleen een geweldige ski-ervaring, maar vergde ook veel meer van mijn wilskracht en doorzettingsvermogen.

Thuis aangekomen kwam ik erachter dat ik mijn passie had gevonden. De combinatie van reizen, lesgeven en skiën was perfect voor mij. De drive naar meer bracht me naar een seizoen in Japan, Zwitserland en twee winters in Canada. Voordat ik naar Oostenrijk vertrok dacht ik alleen skilerares te worden, maar het bleek de start van veel meer dan dat.”

Master buitenland

Eza Doortmont (25) studeerde Journalistiek aan de School voor Journalistiek in Utrecht en deed het afgelopen jaar haar master Visuele Antropologie aan de Universiteit in Manchester.

“Tijdens mijn studie wist ik niet zo goed wat ik wilde. Ik wist dat ik geen diehard journalist was, maar wat ik dan wilde? Toen ik mijn eerste documentaire maakte wist ik het opeens: ik wilde documentairefilms maken. Ook fotografeer ik al jaren analoog als hobby. Maar ik wilde meer ervaring in research en praktijkervaring voor het maken van niet Journalistieke films, ook was ik simpelweg nog niet klaar met studeren. Dus na de bachelor Journalistiek wilde ik een master doen en kwam ik bij Visuele Antropologie uit. Dit is een combinatie tussen academische research en het gebruik van film, fotografie en audio in het reprenteren van deze research. Je kunt dit in Leiden volgen, maar hier worden geen Hbo’ers aangenomen. Zo kwam ik, na heel veel toelatingstesten, bij de Universiteit Manchester.

Wonen in het buitenland gingen bij mij met hoge pieken en diepe dalen. Ik ben vaker in het buitenland geweest; op mijn 18e vertrok ik drie maanden naar Ghana en voor mijn minor heb ik een half jaar in Ottawa, Canada gestudeerd. Studeren in Canada als exchange student was anders dan mijn tijd in Manchester. Manchester werd mijn thuis, in Canada was het lang leven de lol met andere exchange studenten. Ik heb hier een dagelijks/wekelijks ritme, mijn eigen plek, mijn gewoontes. Veel meer dan ik ooit eerder in het buitenland had. Dit is nu mijn thuis en dus kom ik op ‘bezoek’ in Nederland. Het eerste half jaar moest ik best wennen hier. Het was niet alleen een nieuwe studie met heel hard werken, maar ook een leven opbouwen en uitvinden hoe alles werkt. Toen kwam ik er ook achter dat ondanks dat mijn Engels bijna perfect is, ik niet volledig mezelf kon zijn in een andere taal. Na Christmasbreak kwam dat pas. Ik realiseerde me dat je uiteindelijk altijd op mezelf aangewezen ben. Als ik iets uit deze opleiding en tijd hier wilde halen, moest ik dat echt zelf doen. Ik heb het idee dat ik ouder en volwassener ben geworden en dat ik duidelijk weet wat ik wel en niet wil. Ook denk ik dat ik mezelf beter ken. En ik heb zoveel leuke mensen ontmoet. De groep studiegenootjes is super hecht, ik heb een leuke groep vrienden hier en ik speelde ook nog voetbal in het eerste team van de Universiteit. Ondanks dat studeren hier soms best pittig was, ben ik nu eigenlijk verdrietig dat ik nooit meer tegelijk studeer met de andere ‘MAVA’S’. Dus zou ik het anderen aanraden? Absoluut!”

Breekjaar: ontdek je beste zelf.

Weet je het even niet meer? Vind je alles leuk of juist niks? Twijfel je over je volgende stap of overweeg je te stoppen met je studie? Dan ben je niet alleen. Bijna één op de tien studenten doet tegenwoordig een ‘tussenjaar’. Geschat wordt dat dat aantal de komende jaren zal stijgen naar 30 procent. Ook Freek Rotman wist het even niet meer. “Na mijn middelbare school had ik geen idee wat ik wilde met mijn leven, dus ging ik maar studeren. Twee studies later had ik alle hoop in mezelf opgegeven en ging fulltime in de horeca werken. Ik baalde van mezelf, had in drie jaar niks afgemaakt, wist niet wat ik wilde en was iedere nacht aan het werk. Tegelijkertijd zat ik vol met dromen en ambities.”, vertelt hij.

Freek koos voor een avontuurlijk tussenjaar bij Breekjaar om te werken aan zichzelf. Want weten wat je wilt, begint bij weten wie je bent. Een jaar vol projecten, kampen, proefstuderen, ondernemerschap en reizen volgde. En veel dóén. Uitproberen, miskleunen en zichzelf verrassen. Wat eerst voelde als stap terug heeft ervoor gezorgd dat hij nu twee stappen vooruit doet: “Een jaar geleden fietste ik nog iedere dag naar een restaurant. Nu volg ik een filmopleiding, werk ik als zzp’er en begeleid ik een Breekjaar groep.”
Dus weet je niet welke kant je op wilt? Op locaties in Utrecht en Amsterdam kun je bij Breekjaar werken aan persoonlijke groei en zelfvertrouwen. Om te worden wie je bent.