Waarom koos jij voor de opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening (SPH)?

“Ik las veel boeken over jongeren in opvanghuizen, was daar erg in geïnteresseerd. Het boek Jan Rap en zijn maat, bijvoorbeeld. Hierin worden 21 jongeren beschreven die met problemen binnenkomen in een opvang. Ik wist dus wel dat ik ‘iets’ wilde gaan doen met hulpverlening of maatschappelijk werk, en het werd SPH omdat mijn beste vriend daarvoor koos. Je kunt met die studie alle kanten op: verslaving, ouderen, gehandicapten… Na je studie kun je je specialiseren door middel van cursussen. Zo ben ik trainer geworden.”

 

Je bent trainer van het Positief Pedagogisch Programma. Waarom is positief opvoeden zo belangrijk?

“Kinderen die slecht luisteren of ongewenst gedrag vertonen, krijgen constant te horen wat ze niet goed doen. Dat is een vorm van aandacht. Alles wat aandacht krijgt dat groeit, dus herhalen kinderen dat gedrag. Daarom is het beter om aandacht te besteden aan positief gedrag. Kinderen leren sneller en makkelijker als ze positief ondersteund worden, vinden het leuker om mee te werken. Voor een positieve opvoeding is het belangrijk dat kinderen het leuk hebben thuis. Ouders die bij ons komen weten vaak niet meer hoe ze het ‘leuk’ moeten maken. Wij helpen ze door bijvoorbeeld activiteiten te bedenken die ze graag samen met het kind doen.”

Je hebt zelf 3 kinderen. Wat vind jij het moeilijkst aan opvoeden?

“Voor ik kinderen kreeg zei ik altijd tegen ouders: ‘je moet gewoon consequent zijn’. Inmiddels weet ik dat dat helemaal niet ‘gewoon’ is, want er komen emoties bij kijken. Soms zeg je tegen je kind dat iets niet mag en vraag je je halverwege af waarom eigenlijk niet, maar dan kun je niet meer terug. Het belangrijkste is om zelf rustig te blijven. Dat is lastig als je moe bent of gehaast. Je kunt dan beter weglopen en het later opnieuw proberen, want een kind luistert allang niet meer naar wát je zegt, alleen nog naar hóe je het zegt. Dat werkt niet.”