Een nieuw begin in een andere stad

Het vertrouwde nest uit, de wijde wereld in! Uit huis gaan is voor de ene student een logische stap die zo snel mogelijk wordt gezet, maar voor de ander nog best een flinke drempel. We vroegen twee uitvliegers naar hun ervaringen.

Melanie Hazenberg

Melanie Hazenberg (23)

is net begonnen met de master Bedrijfscommunicatie en Digitale Media aan Tilburg University. Ze woont op zichzelf in Tilburg.

Hoe is jouw zoektocht naar woonruimte verlopen?
‘In eerste instantie woonde ik in een kamer die ik online had gevonden. Daar miste ik algauw de gezelligheid, dus heb ik mijn netwerk ingeschakeld. Toen ik nog in Amsterdam studeerde zat ik bij een studentenvereniging die ook in Tilburg zit. Via via heb ik contacten kunnen leggen en zo een kamer kunnen regelen in een studentenhuis met acht verenigingsgenoten, heel gezellig.’

Waarom vind je dat zo fijn?
‘Natuurlijk is het geen top woonruimte, namelijk een gang met kamers, maar het gezelschap is voor mij eigenlijk het belangrijkst. We zijn allemaal bevriend met elkaar en als je thuiskomt, is er altijd wel iemand met wie je je dag kunt doorspreken. Het bevalt me prima zo. Ik was er ook echt aan toe om uit huis te gaan en een plekje voor mezelf te zoeken. Als je ouder wordt merk je toch dat je niet alles meer zomaar aanneemt van je ouders en steeds meer je eigen plan trekt. Ik ga nog wel om de week terug naar mijn ouders, hoor! Het blijft fijn om daar om de week te zijn.’

Hoe bekostig jij je studentenleven?
‘Tijdens de bachelor van mijn vorige studie kreeg ik nog studiefinanciering, maar nu moet ik alles helemaal zelf betalen. Ik leen daarom bij – niet maximaal, maar wel net genoeg om van mijn
studentenleven te kunnen blijven genieten. Daarbij werk ik ook nog één dag per week, dat is wel het maximaal haalbare naast mijn studie. Ik heb hiervoor altijd gezegd dat ik nooit zou lenen, maar ik wil ook niet bij iedere uitgave op mijn rekening hoeven kijken!’

Des’ree Luijt

Des’ree Luijt (20)

doet de double bachelor Econometrics and Economics aan de Erasmus Universiteit. Ze woont op kamers in Rotterdam.

Waarom besloot je om op jezelf te gaan?
‘Hiervoor heb ik een jaar in Utrecht gestudeerd. Ik woonde nog bij mijn ouders en merkte dat de afstand me toch beperkte. Je kunt bijvoorbeeld zelden mee stappen, want je moet altijd rekening
houden met de laatste trein. Toen ik van studie wisselde, wist ik: dit is het moment, en dan ga ik er ook helemaal voor.’

Was het wennen in het begin?
‘Dat viel hartstikke mee. In mijn eerste week vond de introductieweek plaats, dus ik was gelijk vier dagen onder de pannen. Vervolgens kon ik alweer twee dagen aan de slag met het shoppen van
mijn paklijst voor de ontgroening van de studentenvereniging waar ik me had ingeschreven, en na mijn ontgroening stond de eerste schooldag al voor de deur. Ik had niet eens de kans om in m’n uppie op m’n kamer te zitten, dus heb geen enkele moeite gehad met de overstap.’

Je zit dus bij een studentenvereniging. Raad je dat andere uitvliegers aan?
‘Absoluut, al is het alleen al om de gezelligheid. Ik heb er zelf inmiddels al een aantal goede vriendinnen aan overgehouden met wie ik ook buiten de vereniging afspreek en zelfs op vakantie ga. Mijn dispuut is ook een heel hechte groep, we staan altijd voor elkaar klaar. Dat gaat verder dan alleen “lang leven de lol”: als iemand advies nodig heeft, al dan niet studiegerelateerd, is er altijd wel iemand die te hulp schiet in onze appgroep.’

Ga je nog vaak naar huis?
‘Ja, dat dan weer wel! Bijna elk weekend zelfs. Lekker vertrouwd op de bank of in alle rust studeren in mijn ouderlijk huis, dat vind ik oprecht heel fijn. Bovendien mis ik mijn broertje enorm, dus het is heerlijk om hem thuis nog regelmatig op te zoeken.’

Ben jij van plan uit huis te gaan?
Kijk eens op www.studentverhuisservice.nl!