Na de crisis is de werkgelegenheid weer enorm gestegen. Sterker nog, steeds meer beroepsgroepen melden een tekort aan geschikt personeel, aldus het UWV.

In bijna alle sectoren groeit het aantal banen. Na 2008 is het aantal te vervullen vacatures niet meer zo hoog geweest als nu: meer dan een miljoen sinds 2017 volgens cijfers van het UWV. En dat hoge aantal lijkt voorlopig nog niet te zakken. Het gaat hierbij om zowel voltijds- als deeltijdbanen van werknemers en zelfstandigen. En niet alleen het aantal banen neemt toe, ook het aantal gewerkte uren stijgt verder, bij zowel werknemers als zelfstandigen.

De economie groet én de beroepsbevolking neemt toe, en samen zorgen deze ontwikkelingen voor een sterkere behoefte aan arbeidskrachten. Waar een paar jaar geleden vooral de techniek en de ict nog klaagden over een tekort, heeft de krapte zich nu naar meer richtingen verspreidt, meldt het UWV. Steeds meer werkgevers geven aan dat ze een tekort aan arbeidskrachten als belemmering ervaren. Mechelien van der Aalst is arbeidsadviseur bij UWV en benadrukt het belang van talent: “Talent aantrekken is belangrijk, maar het vasthouden daarvan evenzeer. Het gaat om de vraag of je als werkgever bereid bent te investeren in scholing en ontwikkeling, om jongeren te interesseren voor het vakmanschap of om te kijken naar werkdruk, arbeidsvoorwaarden, roosters, vitaliteit en duurzame inzetbaarheid. Wat voor de ene werkgever aantrekkelijk en mogelijk is, hoeft dat voor de ander niet te zijn.”

Voor meerdere beroepsgroepen was de arbeidsmarkt al behoorlijk krap, zoals in de zorg, het onderwijs en ICT. Vooral vakmensen worden gezocht, van hoveniers, horecapersoneel en vrachtwagenchauffeurs tot verzorgend personeel en glazenwassers. De technieksector kent op een breed niveau een tekort aan personeel: van grondwerkers, stukadoors en monteurs tot werkvoorbereiders, en projectleiders.

Vacatures leraar genoeg
Het basisonderwijs kampt ook al langer met een sterke roep om meer leraren. Nu zorgt ook uittredend personeel voor een grote vraag naar leraren, en dat is met name in de randstad te merken. De komende jaren zullen echter overal meer leraren nodig zijn. Emma (19) merkt als student bij Hogeschool iPabo nog niet heel veel van het lerarentekort. Hoewel, ze krijgt ondanks haar jonge leeftijd af en toe wel eens een berichtje van recruiters via LinkedIn om eens kennis te maken. Emma wilde altijd al juf worden en snapt dan ook niet waarom steeds minder mensen zich melden voor het vak: “Sinds ik me kan herinneren wil ik juf worden, ik heb niet eens naar een andere studie gekeken. Tja, wat wil je: mijn moeder zit ook in het onderwijs! De werkdruk is misschien wel hoog, maar die grenzen bewaak je zelf. Daarbij vind ik het startsalaris ook meer dan prima. Je moet niet voor de klas gaan staan als je daar geen tijd in wil steken. Kinderen zijn leuk, spontaan en eerlijk. Het is zo leuk om met ze te werken!” Emma heeft net het eerste jaar van de sportklas bij Hogeschool ipabo achter de rug en ziet de toekomst dan ook rooskleurig tegemoet: “Het is fijn om te weten dat je verzekerd bent van een baan als je klaar bent met je studie. Daarnaast wil iedereen je graag hebben en kun je denk ik net iets meer voorwaarden stellen. Zo vind ik ruimte voor vrijheid en creativiteit heel belangrijk. Maar ik hecht ook belang aan het hebben van een eigen klas en ik zou graag het klaslokaal inrichten zoals ik dat graag wil. Dat is dan wel weer een voordeel van die arbeidsmarkt op dit moment, je kunt voorwaardes stellen. Daar moet je geen misbruik van maken, maar je gaat wel net even sterker een sollicitatiegesprek in.”