Op de vijfde etage van een hotel in het centrum van Amsterdam zit filmmaker en YouTuber Peter de Harder (25) – bekend als Petrus – met zijn laptop voor zich. Je kent hem van zijn succesvolle productiebedrijf Cinemates en documentaires In 3 maanden onderbroekenmodel en Zo heb ik mijn onzekerheid gefixt. Hoe begon zijn carrière en welke ambities heeft hij voor de toekomst?

Hoe ontstond je passie voor het maken van films?
‘Ik wilde mijn eigen wereld creëren, zonder dat ik met iemand rekening hoefde te houden. In het kleine dorpje waar ik vandaan kom, Appingedam, had je verder niets – dus ging ik uit verveling zelf dingen doen. Ik maakte graag PowerPoints en Efteling-kijkdozen. Toen ik vervolgens op mijn tiende een webcam van mijn vader kreeg, nam ik een gratis softwareprogramma om te editen. Ik begon komische video’s te maken waarin ik bijvoorbeeld met mijn zusje een wisseltruc deed met een teddybeer.’

Wat inspireerde je toen?
‘The Lord of the Rings! Na het zien van die film dacht ik meteen: ik word filmregisseur. Ik vind het zo’n mooi gegeven dat je mensen met film in een korte tijd verschillende emoties kunt laten ervaren. Inmiddels haal ik vooral inspiratie uit mijn eigen leven. Dat kan al iemand zijn die onaardig doet tegen een serveerster. Bij alles vraag ik me af: waarom?’

Hoe ontstond Cinemates vervolgens?
‘Tijdens mijn schooltijd was ik altijd tot ’s avonds laat bezig met filmpjes maken. Het lukte me alleen niet om me ook op mijn school te focussen. Ondanks dat ik heel braaf was en het met iedereen goed kon vinden, was ik steeds een bespreekgeval. Kelvin, de andere filmmaker op school, had wel die focus. Hem leerde ik kennen via het broertje van mijn beste vriend. Toen ik een shortfilm wilde maken en er niet alleen uitkwam, belde ik hem. Sindsdien werken we samen.’

Je hebt daarna geen opleiding gevolgd, wilde je dat niet?
‘Op mijn tiende wilde ik naar de Filmacademie en toen het eenmaal zover was, was ik al relatief ver met mijn eigen bedrijf. Ik kreeg meer kansen door mijn eigen weg in te slaan. Zo werkte ik al door merken benaderd, terwijl ik van afgestudeerden van de Filmacademie hoorde dat zij moeite hadden om werk te vinden. Ook was het fijn om te kunnen experimenteren met mijn films zonder dat ik me vast hoefde te houden aan wat een opleiding mij leerde.’

Hoe hebben jullie Cinemates op de kaart gezet?
‘We investeerden in het maken van leuke video’s. Ook probeerden we veel uit en keken we naar anderen. Al snel werkten we voor filmdistributeurs en Disney-reclames. Dat viel steeds meer mensen op: op den duur kwamen we in het nieuws, ook bij RTL Late Night. Dat vond ik nice, alleen maakt het qua views op YouTube geen verschil. YouTube en televisie zijn twee verschillende werelden.’

Waardoor is het zo’n succes geworden?
‘Je zag twee jongens die oprecht waren. We lieten ons leiden door creativiteit en niet door anderen. Onze film- en visual effect skills waren ver ontwikkeld, er werden veel verschillende elementen bij elkaar gebracht om iets moois te maken. Dat inspireerde, want naast Amerikaanse YouTubers deed niemand dat nog, kijkers kwamen al snel bij ons uit. Daarnaast zaten de filmpjes kwalitatief goed in elkaar en ze waren grappig.’

Je verhuisde van het kleine Groningse dorp Appingedam naar de grote stad Amsterdam. Hoe was het om op eigen benen te staan?
‘Kelvin en ik zaten al in een goede positie, mensen wilden graag met ons werken. We woonden in een grachtenpand en dat was één groot feest: we filmden er en hadden er vrienden over de vloer. Ook werkte ik twee dagen per week als creative director bij de eerste Multi Channel Network Nederland (een bedrijf dat YouTube-kanalen koppelt aan merken, red.). Daar kon ik prima van leven.’

Miste je nooit de studententijd?
‘Soms wel. Het leren over sociale intelligentie en interactie was handig geweest, maar ik wil die groepsdruk niet. Eigenlijk leid ik nu het studentenleven, alleen zonder die smerige studentenkamer. Ik kan naar feestjes wanneer ik wil zonder de volgende ochtend een tentamen te hebben.’

Waarom vond je het belangrijk om jouw documentaires met als hoofdthema onzekerheid te maken?
‘Ik merkte dat jongeren steeds vaker onzeker worden door social media en daardoor de druk ervaren om aan het “perfecte plaatje” te voldoen, dat gold ook voor mij. Voor nieuwe situaties als televisie en radio-optredens werd ik zenuwachtig, omdat ik bang was om niet goed te presteren. Ik besloot om in mijn docu’s op zoek te gaan naar een manier om zelfverzekerder te worden. Zo kon ik een steentje bijdragen aan de bewustwording van jongeren om beter om te gaan met hun gedachtes. Inmiddels gaat het beter met me, mijn perfectionisme is meer in balans en ik heb de kracht gevonden om naar mezelf te luisteren.’

Wat zijn je ambities?
‘Amerikaanse filmproducties maken, van entertainment tot sciencefiction. Ik wil lesmateriaal ontwikkelen en festivals organiseren om meer zelfbewustzijn onder jongeren te creëren. Daarnaast lijkt het me mooi om docu’s te maken over kanker, een trio en biseksualiteit. Ik ben nu bezig met een bioscoopfilm over een jongen die zich verliest in de wereld van aandacht. Ik vind het belangrijk om mensen een spiegel voor te houden. Mijn doel is om ze te helpen bij het vinden van de weg naar geluk en de beste versie van zichzelf.’